(مسأله ١٠٥٠): در بجا آوردن قضاى نمازهاى يوميه، رعايت ترتيب به صورتى كه نماز فوت شده است، اگر شخص ترتيب آن را بداند، واجب است ولى اگر نداند، رعايت ترتيب واجب نيست و ليكن احوط است [١].
(مسأله ١٠٥١): بجا آوردن نماز قضا پيش از نماز ادا واجب نيست بلكه شخص مىتواند نماز ادا را بر نماز قضا مقدم بدارد و ليكن احوط [٢] مقدم داشتن نماز قضا و به تأخير انداختن نماز ادا تا آخر وقت به مقدارى كه نماز ادا داخل وقت شود، مى باشد خصوصا هرگاه آنچه در ذمه اوست يك نماز باشد و يا هرگاه نماز روزى باشد كه در آن روز است و بلكه در مطلق نماز آن روز چه يك نماز باشد يا بيشتر.
(مسأله ١٠٥٢): معتبر در اتمام و قصر (شكسته) حال فوت نماز است پس اگر نماز قصر فوت شود بايد آن را به همان صورت قصر قضا نمايد هر چند شخص در حضر باشد و اگر در حضر نمازش فوت شود بايد آن را به صورت تمام قضا كند هر چند در سفر مباح يا راجح باشد.
(مسأله ١٠٥٣): اگر كسى در اول وقت مسافر باشد و در آخر وقت حاضر باشد و يا در اول وقت حاضر باشد و در آخر وقت مسافر، اعتبار به حالت فوت نماز است پس اگر در آخر وقت مسافر باشد بايد نماز را شكسته

[١] ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى: اين احتياط ترك نشود (+).
[٢] ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى: اين احتياط در تقديم نماز روز حاضر
و قضاى نماز واحد ترك نشود (+ +).
(+) محقق خراسانى: ترتيب واجب نيست.
(+ +) محقق خراسانى: ترك اين احتياط اشكالى ندارد.