(مسأله ١٣٨٥): اگر شخصى نيت روزه نمايد و بعدا از آن غافل شود و يا در تمامى روز بخوابد و يا فراموش كند كه روزه است، روزه او صحيح است و ذمه‌اى بر او نيست.
(مسأله ١٣٨٦): اگر شخصى در يكى از صور مذكور نيت خطائى را كرده باشد ولى افطار نكند روزه او صحيح است [١].
(مسأله ١٣٨٧): هرگاه شخصى بالفعل نيت خروج از روزه را كرده باشد و يا قصد ريا كردن به چيزى از آن بنمايد روزه‌اش باطل است.
(مسأله ١٣٨٨): اگر كودكى قبل از ظهر به حد بلوغ برسد و روزه خود را تجديد نمايد اشكالى ندارد [٢] ولى اگر بعد از ظهر بالغ شود، روزه آن روز از روزه واجب كفايت نمى كند و قضاى آن نيز بر او واجب نمى باشد.
مبطلات روزه مبطلات روزه ده چيز است: ١ - ٢: خوردن و آشاميدن، كه هر يك باطل كننده روزه است و موجب

[١] شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى: احوط در اين صورت قضا است.
[٢] ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى: مراد مطلق
اجزاء آن است اگر چه نسبت به مستحب باشد، چرا كه روزه روزى كه در اثناى آن بالغ
مىشود بر او واجب نيست، چنانچه گذشت.
محقق خراسانى: بلكه مراد اجزاء است مطلقا چه نسبت به مستحب و چه
نسبت به واجب بنا به دو قول در مسأله چنانچه همين مطلب از آنچه در صورت دوم
فرموده اند ظاهر مىشود، اگر چه گذشت كه روزه روزى كه در اثناى آن بالغ مىشود
واجب نيست.