مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٣٧٦

(مسأله ١١٩٠): امام جماعت مىتواند يك نماز را مكررا [١] براى كسانى كه نماز نخوانده اند امامت كند و براى ديگران كه نماز خود را خوانده اند و مى خواهند نماز خود را مستحبا اعاده و يا قضا نمايند، نيز اشكالى ندارد.
(مسأله ١١٩١): اگر مأموم بفهمد كه امام جايى از قرائت را غلط گفت احتياطا قصد فرادى كند و قرائت را احتياطا از سر گيرد [٢].
(مسأله ١١٩٢): هرگاه شخصى را عادل بدانند اما مسأله دانستن و تقليد او را نمى دانند يا آنكه نمى دانند چند مرتبه تسبيحات اربعه را مى خواند، اگر اقتدا كنند اشكالى ندارد.
(مسأله ١١٩٣): هرگاه شخص نماز واجب را سهوا به نماز مستحبى امام اقتدا كرد اگر در بين نماز ملتفت شد، قصد فرادى كند و اگر به ركوع نرفته، قرائت را بخواند و نماز را تمام كند و احتياطا اعاده كند و اگر به ركوع رسيده، و فهميد نمازش باطل است [٣].
(مسأله ١١٩٤): هرگاه هنگاميكه مأموم به منظور قيام بر مى خيزد امام بعض قرائت را خوانده باشد، اشكالى ندارد.
(مسأله ١١٩٥): هرگاه مأموم اقتدا كرد و به ركوع رفت و تا به ركوع رسيد امام شروع به راست شدن نموده بود [٤]، آن نماز را به جماعت تمام كند و