مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ١٥٧
(مسأله ٤٧٩): غسل ميت واجب كفائى است به اين معنى كه بر همه مكلفين واجب است و هر گاه يك نفر غسل را انجام داد از ديگران ساقط است.
(مسأله ٤٨٠): در غسل ميت كه واجب كفائى است بلكه در ساير امور كفائيه ميت، شوهر نسبت به زن اولى است، چه آن زن آزاد باشد و چه بنده، چه دائمى باشد و چه منقطعه و ليكن در متعه اشكالى مى باشد و در اين مورد عمل به احتياط خوب است، و بعد از شوهر مالك بر غير مالك مقدم است و اگر مالكين متعدد باشند، در ولايت بر او شريك خواهند بود، و بعد از مالك، ارحام مقدم بر اجنبى هستند هر چند اجنبى هاشمى باشد يا وصيت كند كه اجنبى او را غسل دهد، اگر چه احوط [١] براى ورثه عمل نمودن [٢] به وصيت است هر چند شخص هاشمى نباشد.
(مسأله ٤٨١): طبقات ارحام به ترتيب ارث است، پس پدر و مادر و اولاد بر جد و جده و خواهر و برادر مقدم مى باشند و ايشان مقدم بر اعمام و اخوال (عموها و دائى ها) مى باشند و بعد از آن ولاء عتق [٣] مقدم است بر ولاء ضمان جريره، و ضمان جريره بر حاكم شرع مقدم است، و در صورت نبودن هيچ يك از اين مراتب احتياط در مقدم دانستن بر غير و بعد از آن به عدول مؤمنين مى رسد. (توضيح هر يك از اصطلاحات در محل خود ذكر خواهد شد انشاء الله).
[١] ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى: البته اين احتياط ترك نشود اگر چه
مشهور قول اول است.
[٢] محمد كاظم طباطبائى: بلكه وجوب عمل به آن خالى از قوت نيست.
[٣] محمد كاظم طباطبائى: در ولايت داشتن معتق (بنده) و ما بعد آن تأمل است.
محمد باقر شيرازى: ولايت معتق و ما بعد آن محتاج به تامل و مراجعه بيشترى
است.