مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٥٤٦

مانند بكارت بر فرج احاطه نداشته باشد و همچنين مقدار خون به اندازه اى زياد نباشد كه نتوان تشخيص داد.
(مسأله ١٦٨٣): اگر زن بدون امتحان مذكور (با ممكن بودن انجام آن) نماز بخواند نمازش باطل است [١] هر چند كه بعدا مشخص شود كه خون بكارت بوده است [٢].
مسأله ١٦٨٤): گاهى خون حيض با خون قرحه (دمل) مشتبه مىشود، پس طريقه شناختن آن بدين صورت است كه به پشت بخوابد و پاها را بلند كند و انگشت ميانه را داخل فرج كند در صورتى كه خون از طرف چپ بيايد خون حيض است و اگر از طرف راست بيرون بيايد خون قرحه است [٣] و اگر خون در دو طرف ظاهر شود آزمايش مذكور بى فايده خواهد بود، در اين صورت نيز اگر بدون امتحان (در صورت امكان آزمايش) نماز بخواند نمازش باطل است [٤] هر چند كه بعدا معلوم شود حيض نبوده است.
(مسأله ١٦٨٥): اگر خون حيض به خون نفاس مشتبه شود مثل آنكه احتمال ولادت بدهد و علم به آن نداشته باشد چنانچه از آن زن چيزى بيرون