را كه در آن حالت خوانده قربة الى الله اعاده كند.
(مسأله ٧٩٧): اگر در قرائت جهرية آخر كلمه در بعضى جاها به جهت افتادن صدا در خيشوم آهسته خوانده شود اشكالى ندارد [١].
(مسأله ٧٩٨): هرگاه بطور مثال كلمه‌اى از حمد يا سوره غلط خوانده شود و تكرار آن منجر به وسواس شود بايد به همان صورت اكتفا كرده و بگذرد.
(مسأله ٧٩٩): هرگاه شخص " بسم الله " را سهوا به قصد سوره اى گفت و سوره ديگرى را شروع كرد و در بين سوره ملتفت شد، بايد رجوع به همان سوره نمايد و اگر موالات به هم بخورد بايد " بسم الله " را دوباره بگويد، بلى اگر بين سوره ملتفت شود، تعيين نكردن سوره در حال " بسم الله الرحمن الرحيم " گفتن به جهت غفلت اشكالى نداشته و بايد همان سوره را تمام كند.
(مسأله ٨٠٠): موالات هر فعلى نسبت به خود آن فعل است مثل موالات در حمد و سوره و تشهد و سلام و تسبيح، و هر گاه نسيانا موالاتشان فراموش شود اشكالى ندارد به شرط آنكه آن را تدارك كند، به خلاف موالات در اصل نماز كه اگر به هر صورتى فوت شود چه عمدا و چه سهوا نماز باطل مىشود [٢] ولى اگر بطور مثال يك كلمه را عمدا مقدم بر ديگرى بدارد نمازش باطل نمى شود.
(مسأله ٨٠١): خواندن سوره سجده در نماز مستحبى جايز است و

[١] ميرزاى شيرازى: مشكل است مگر آنكه از حد جهر بيرون نرود.
[٢] ميرزاى شيرازى: بنابر احتياط.
محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى: اگر صورت نماز محو نشود
اقوى صحت نماز است.