(مسأله ٧٨٤): هرگاه به طور مثال در حال تشهد و يا ذكر و يا قرائت، دست يا انگشتهاى پا را حركت بدهند اشكالى ندارد.
(مسأله ٧٨٥): اگر شخص مدتى در قرائت سوره حمد " الصراط المستقيم " را به كسر گفت بدون التفات و به اعتقاد اينكه مضاف اليه است، اقوى اعاده [١]، نماز يا قضاى آن است چه نماز خودش باشد و چه نماز استيجارى.
(مسأله ٧٨٦): گفتن " كذلك الله ربي " بعد از تمام كردن سوره " توحيد " مستحب است بلكه دو مرتبه و يك مرتبه نيز وارد شده است.
(مسأله ٧٨٧): مد در قرائت به مقدار دو الف كفايت مىكند و زيادتر از آن تا حدى كه از حد قرائت بيرون نرود اشكالى ندارد.
(مسأله ٧٨٨): ادغام با غنه يعنى پيچيدن صدا در خيشوم در مثل " اللهم صل على محمد وآل محمد " احوط است [٢] و اظهار تنوين را در محمد اذن نمى دهند.
(مسأله ٧٨٩): هرگاه شخص قنوت را فراموش كرد و به ركوع رفت، بعد از ركوع بايد آن را بخواند و به سجده برود و اگر آن را هم فراموش كرد بايد بعد از نماز، قضا را بخواند.
(مسأله ٧٩٠): اقوال مستحبى را هرگاه عمدا و اختيارا بى طمأنينه و به

[١] محمد كاظم طباطبائى: محل اشكال است بلكه صحت آن بعيد نيست، بلى
اعاده يا قضا احوط است.
محقق خراسانى: بلكه اقوى صحت نماز است.
[٢] محمد كاظم طباطبائى: حكم ادغام گذشت.