اعلام نمودن آن بر او لازم نيست و هر گاه خود آنها مطلع شوند بايد هر قسمتى را كه به نجاست آن يقين دارند و تطهير آن ممكن باشد، تطهير كنند و همچنين است حكم ميزبان نسبت به اوضاع خودش [١].
(مسأله ٢١٩): اگر چاه به سبب تغيير رنگ يا بو و يا مزه، نجس شود، با زائل شدن تغيير آن هم بسبب كشيدن آب، پاك مىشود، اما حاشيه چاه و اعضاى شخص آبكش بالتبع پاك نمى شوند [٢]، ولى در غير صورت تطهير بسبب تغيير [٣]، يعنى كشيدن آب به اعداد مذكوره كه احتياطا لازم بود، آن قسمتها بالتبع پاك مى شوند.
(مسأله ٢٢٠): احوط در استبراء حيوان جلال بعد از زوال اسم جلال [٤]، گذشت مقدار زمانى [٥] است كه شارع مقدس جهت استبراء آن قرار داده است.
(مسأله ٢٢١): مستحب است هرگاه چيزى (مثل بدن انسان) به يكى از: ١ - اعضاى سگ و خوك ٢ - اعضاى كافر با فرض عدم رطوبت مسريه ٣ - زردى كه از دبر (پشت) صاحب بواسير بيايد ٤ - بول يا پشكل گوسفند و شتر

[١] محمد باقر شيرازى، در مجموع موارد اين مسأله ميزان مراعات عدم مشقت
و عسر و حرج است.
[٢] محقق خراسانى: بلكه در هر دو صورت پاك مىشود بنابر نجاست چاه بدون
تغيير.
[٣] محمد كاظم طباطبائى: گذشت كه اقوى عدم نجاست چاه بدون تغيير است.
[٤] محقق خراسانى: بلكه با زوال است جلال.
[٥] ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى: استبراء
حيوانات جلال به اين گونه است كه در مورد گاو سه روز، در مورد گوسفند بيست
روز، در مورد شتر چهل روز و در مورد مرغ هفت روز است كه قول مشهور در مورد
مرغ سه روز مى باشد.