مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٣٥٠
(مسأله ١٠٩٣): اگر شخصى سهوا پيش از ادا كردن نماز مغرب شروع به نماز عشا كرد و در ركعت چهارم هنوز به ركوع نرفته متذكر شد، بايد آن را به هم بزند و عدول به نماز مغرب كند و اگر وقت مختص مغرب بوده بعد از اتمام، احوط [١] اين است كه نماز مغرب را اعاده كند و اما اگر به ركوع رسيده باشد بايد همان نماز عشا را تمام كند و بعدا نماز مغرب را بجا آورد: بلى اگر وقت مختص [٢] به نماز مغرب بوده باشد احتياطا مى بايد بعد از نماز مغرب نماز عشا را اعاده كند و همچنين است در عدول از نماز عصر به نماز ظهر در وقت مختص به ظهر، كه بايد نماز ظهر را اعاده كند.
(مسأله ١٠٩٤): هر گاه شخصى بدون انجام فعل منافى، مشغول نماز بعدى شد و يقين كرد كه سلام نماز سابق را نداده است، بايد اين نماز را رها نموده [٢] و سلام نماز سابق را بدهد و احتياطا سجده سهو نيز بجا آورد و همچنين احتياطا بايد نماز را اعاده كند و به نماز بعد مشغول شود و اگر منافى از او سر زد، بايد دست از اين نماز بردارد [٤].
(مسأله ١٠٩٥): در نماز ظهر اگر شخصى يقين كرد كه نماز صبحش قضا شده بايد عدول به نماز صبح نمايد و اگر محل عدول گذشته باشد بايد
[١] محمد كاظم طباطبائى: اين احتياط و احتياط اعاده ظهر در فرض بعد واجب
نيست.
[٢] محمد كاظم طباطبائى: بلكه مطلقا.
[٣] محمد كاظم طباطبائى: اين صورت داخل در سهو از سلام است و بعد از
دخول در نماز بعد نيازى به تدارك ندارد و نماز سابق و لاحق هر دو صحيح مى باشند.
[٤] ميرزاى شيرازى: عدول به نماز اول متعين است البته اگر محل عدول باقى باشد.