مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ١٤٦
دست و در ماسح كه عبارت از باطن دو كف باشد، به تمام آن دو مسح نمودن معتبر نيست، هر چند احوط است، و لازم است از اطراف حدود هر يك از اعضاى تيمم به جهت يقين به حصول مقدار واجب مقدارى را اضافه نمايد.
(مسأله ٤٣٢): در تيمم قصد قربت واجب است و احوط [١] تعيين وجوب يا ندب (استحباب) و استباحه عمل است بطورى كه در وضو گذشت.
(مسأله ٤٣٣): در مورد رفع حدث بسبب تيمم، قصد اين مطلب در هنگام تيمم خلاف احتياط است بلكه معقول نيست و احوط تعيين بدليت از وضو يا غسل است، و اما اگر تيمم بدل از وضو و غسل، هر دو به ذمه مكلف باشد لازم است تعيين نمايد كه تيمم بدل از وضو مىكند يا بدل از غسل [٢].
(مسأله ٤٣٤): احوط [٣] اين است كه در هنگام تيمم به اين طريق نيت نمايد كه: تيمم مى كنم به جهت مباح شدن نماز، بدل از وضو يا غسل از جهت آنكه واجب است يا مستحب، قربة إلى الله.
(مسأله ٤٣٥): در تعداد زدن دست بر زمين اختلاف است، و اظهر كفايت نمودن يك مرتبه است، چه تيمم بدل از غسل باشد و چه بدل از وضو، هر چند احوط جمع نمودن ميان يك مرتبه زدن و دو مرتبه زدن است خصوصا در تيمم بدل از غسل [٤].
[١] محمد باقر شيرازى: مراعات اين احتياط لازم نيست.
[٢] محمد باقر شيرازى: لزوم تعيين معلوم نيست بلكه صحت اتيان دو تيمم به قصد
امر اللهى بعيد نيست اگر چه احوط همان تعيين است.
[٣] محمد باقر شيرازى: مراعات اين احتياط لازم نيست بلكه حسن هم ندارد.
[٤] ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى: در غسل و در وضو دو دفعه زدن را
ترك ننمايد با يك دفعه زدن و به عبارت ديگر ترك احتياط به جمع ننمايند.