مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٥٦١
(مسأله ١٧٥١): حداقل زمان براى زنى كه ميان قصر و اتمام مخير است به مقدار قصر مى باشد.
(مسأله ١٧٥٢): مستحب است كه زن حائض در وقت نماز وضو گرفته و در مكان پاك و يا محل نماز خود نشسته و به تسبيح و تهليل و حمد خداوند و صلوات و تسبيحات اربعه و تلاوت قرآن مشغول شود، اگر چه تلاوت قرآن در غير از اين وقت كراهت دارد و اين كراهت به معنى ثواب كمتر مى باشد [١].
(مسأله ١٧٥٣): به همراه داشتن قرآن و خضاب كردن براى زن حائض مكروه است.
(مسأله ١٧٥٤): اگر زن حائض در هنگام پاكى شك كند كه پيش از ده روز دوباره خون ديده يا خير، بايد غسل كرده و عبادات واجب را انجام دهد، و همچنين اگر ظن به دوباره ديدن خون حاصل كرد بايد احتياطا غسل كند و عبادات را بجا آورد.
(مسأله ١٧٥٥): اگر بعد از پاكى و پيش از ده روز دوباره عادت زن عود كند، مىتواند تا قطع شدن خون صبر كند اگر چه در اين صورت نيز اگر غسل كرده و عبادات بجا آورد، احوط [٢] و اولى است و در صورتى كه بعد از غسل تا گذشتن ده روز خون نديد همان غسل كفايت مىكند.
[١] محمد باقر شيرازى: اگر چه نظر مشهور درباره كراهت عبادت به معنى اقل
ثوابا مى باشد، ليكن به نظر مى رسد كه در بعضى از موارد مانند فرض مسأله، ترك
عبادت نزد خداوند محبوبتر باشد.
[٢] ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى: اين احتياط ترك نشود.