بر شستن لباس و يا عاريه و اجاره گرفتن آن بدون داشتن مشقت، معفو نيست.
(مسأله ٦٧٨): خون انسان و حيوان حلال گوشت در لباس و بدن مصلى اگر كمتر از درهم باشد معفو است هر چند غلظت هم داشته باشد [١] و اما اگر از جامه به بدن و يا به عكس سرايت كرده باشد بايد هر طرف [٢] را مستقلا بر آورد كنند.
(مسأله ٦٧٩): هرگاه شخصى از مالى كه خمس آن را نداده باشد لباس بخرد و بپوشد و با آن نماز بخواند، اين فعل او غصب است و باعث بطلان نمازش مى گردد.
(مسأله ٦٨٠): هرگاه شخص بداند كه يك نخ غصبى [٣] در لباس او مى باشد و با آن لباس نماز بخواند، نمازش باطل است.
[٦٨١]: اگر كفش در پاى نمازگزار باشد و ساق پا را پوشانيده باشد و سر انگشت شست در حال سجده به زمين متصل شود، نماز خواندن با آن اشكالى ندارد.
(مسأله ٦٨٢): هرگاه زن به غير از پوشيدن لباس نجس چاره اى ندارد و نامحرمى هم وجود داشته باشد بايد با همان لباس نجس نماز بخواند.
(مسأله ٦٨٣): لباس غير ساتر عورت، هرگاه در محل خود باشد [٤] و

[١] محمد باقر شيرازى: غلظت بيش از غلظت درهم مشكل است.
[٢] محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى: اگر دو خون محسوب شود.
[٣] محمد باقر شيرازى: نخ غصبى و امثال آنها اگر مستهلك باشد و ماليت
نداشته باشد حكم به بطلان آن قوى نيست مگر با ملاحظه (الغاصب يوخذ
بأشق الأحوال).
[٤] محمد كاظم طباطبائى: بلكه مطلقا.