مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٣٨١
كه بر مى خيزد او هم برخيزد.
سؤالاتى پيرامون نماز جماعت ١ - امام يقين دارد كه وقت داخل شده و مأموم اعتقاد دارد كه وقت داخل نشده، آيا مأموم مىتواند اين نماز را به اين امام اقتدا كند؟ ج: نمى تواند، بلى اگر در اثناى نماز امام، به اعتقاد مأموم وقت داخل شد بعيد نيست كه در اين وقت بتواند به امام ملحق شود و با بقيه نماز امام، نماز خود را به جماعت بخواند والله العالم، و احوط در اين صورت نيز ترك است.
٢ - شخص مدتى نماز جماعت خوانده و قصدش اين بود كه اگر در ركوع به امام نرسد نمازش را بر هم زند، آيا نماز چنين شخصى صحيح است يا خير؟ ج: آنچه در حال حاضر به نظر مى آيد صحت است انشاء الله تعالى.
٣ - هرگاه امام تشهد بخواند و ركعت اول مأموم باشد تكليف مأموم چيست؟ ج: مستحب است تجافى نمودن [١] در اين حالت و تجافى آن است كه سر انگشتان دو پا را بر زمين بگذارد و دو پاشنه پا را با اليتين بلند كند، و همچنين تشهد خواندن در حال تجافى نيز مستحب [٢] است و گفتن ذكر ديگر هم جايز است و از طرفى ساكت نشستن نيز جايز است.
٤ - مأموم شك دارد كه اگر سوره را بخواند ركوع امام را درك خواهد كرد يا
[١] محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى: احوط عدم ترك تجافى است.
[٢] محقق خراسانى: گذشت كه تجافى احوط است.