مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٥٦٣
مبدأ انسان است و يا چهار قابله موضوع را گواهى نمايند.
(مسأله ١٧٥٩): نطفه و علقه مشتبهه اعتبارى ندارد.
(مسأله ١٧٦٠): حكم نفاس در مجرد زائيدن بدون ديدن خون (هر چند لحظهاى باشد) صادق نخواهد بود و همچنين خون پيش از تولد نوزاد نيز اعتبار ندارد.
(مسأله ١٧٦١): حداقل زمان ديدن خون در نفاس به صورت لحظهاى مى باشد و حد اكثر آن ده روز است و مدت ده روز براى زنى است كه عادت مستقره نداشته باشد و چنين زنى بايد ده روز اول را نفاس قرار دهد.
(مسأله ١٧٦٢): در صاحب عادت، مدت نفاس به مقدار عادت مى باشد و اين حكم در صورتى است كه مدت عادت كمتر از ده روز و يا مساوى ده روز باشد و در صورتى كه مدت خونريزى از ده روز بيشتر شود بايد مدت عادت را نفاس قرار دهد و ما بقى در حكم استحاضه [١] و احوط [٢] قضاء نمازهاى بعد از عادت مى باشد.
(مسأله ١٧٦٣): در صورتى مى توان ايام عادت و يا ده روز را نفاس
[١] شيخ انصارى: احوط آن است كه تا ده روز را نفاس قرار دهد و اعمال
مستحاضه را نيز بجا آورد.
ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى: احوط آن است كه تا ده روز را نفاس
قرار دهد و اعمال مستحاضه را نيز بجا آورد و اولى (+) جمع است تا هيجده روز.
محمد كاظم طباطبائى: اگر چه احوط جمع است تا ده روز و بلكه تا هيجده
روز اولى مى باشد.
[٢] ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى: اين احتياط ترك نشود.
(+) محقق خراسانى: بلكه احوط است خصوصا در غير ذات العادة.