(مسأله ٤٧٤): اگر شخصى جراحتى در پشت داشته باشد كه حكمش احتياطا جمع ما بين غسل جبيره و تيمم است، هرگاه بعد از طهارتين و نماز، محدث به حدث اصغر شود، بايد احتياطا تيمم را بدل از غسل اعاده نمايد و احتياطا وضو هم بگيرد [١]، به اين دليل كه اگر تكليفش غسل بوده اكنون كه حدثى از او سر زده بايد وضو بگيرد و اگر تكليفش تيمم بوده، تيمم سابق او كه بدل از غسل بوده به حدث اصغر منتقض مىشود - چنانچه مشهور است - پس بايد براى مرتبه دوم تيمم بدل از غسل بگيرد.
(مسأله ٤٧٥): شخصى كه از كمر تا زانوى او و همچنين زير جامه او نجس شده باشد و نتواند آن را از خود جدا كند و از طرفى هم دسترسى به آب نداشته و يقين دارد كه تا غروب به آب نمى رسد بايد احتياطا [٢] نماز خود را به تأخير بياندازد.
(مسأله ٤٧٦): اگر تمام لباس و بدن نمازگزار نجس باشد و آبى نيز در اختيار نداشته باشد تا با آن ازاله نجاست كند، چه يك روز يا ده روز يا يكسال يا كمتر يا بيشتر و با آن حالت با تيمم نماز بخواند، نماز او صحيح است و اعاده و قضا [٣] نمى خواهد.

[١] محمد كاظم طباطبائى: اقوى كفايت وضو است همانطور كه گذشت.
[٢] محقق خراسانى: مراعات اين احتياط لازم نيست.
محمد كاظم طباطبائى: اقوى جواز مبادرت به تيمم و نماز است.
محمد باقر شيرازى: اقوى بلكه اولى مبادرت است و بلكه تأخير نماز در اين
صورت حسنى ندارد.
[٣] محمد باقر شيرازى - در صورتى كه يكى از دو طهارت (آب و يا خاك) را
انجام داده باشد والا حكم فاقد الطهورين را داشته و احتياط در قضاى نماز نيز
مى باشد.