كه پاى ركعت اول در ميان باشد ٤ - شك در نماز چهار ركعتى كه پاى ركعت دوم در ميان باشد البته پيش از اكمال دو سجده [١] ٥ - شك ميان دو و پنج [٢] ٦ - شك ميان سه و شش ٧ - شك ميان چهار و شش ٨ - آنكه نداند كه چند ركعت خوانده است، و هشت صورت ديگر باطل نيست و در اين هشت صورت مسماى تروى كافى است و بعد از آن اگر علم يا مظنه‌اش به طرفى نرفت بايد عمل شك را به تفصيلى كه گذشت بجا آورد.
(مسأله ٩٨٨): در شكهايى كه شخص بايد در حال قيام بنشيند، بايد بعد از تلافى و تدارك آن عمل، براى " بحول الله " بى جا و براى قيام بى جا و تسبيحات اربعه و تكبير بى جا در صورت گفتن هر يك از آنها، براى هر يك، احتياطا دو سجده سهو بجا آورد [٣].
(مسأله ٩٨٩): هرگاه بعد از محل شك، شك كند مثل آنكه در تشهد شك كند كه شك بعد از دو سجده‌اش شك سه و چهار بوده است و يا شك سه و چهار و پنج بوده، بايد بنا را بر شك حاضر بگذارد و تدارك آن را بجا آورد.
(مسأله ٩٩٠): هرگاه در ركعت چهارم شك كند كه شك گذشته‌اش كه

[١] محمد باقر شيرازى: تفصيل اين مسأله گذشت.
[٢] محمد باقر شيرازى: در صورتى كه قابل علاج نباشد و همچنين است در
دو قسم ديگر.
[٣] ميرزاى شيرازى: براى قيام بى جا وجوب سجده سهو خالى از قوت نيست و
براى ما عداى آن احتياط خوب است.
محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى: بلكه وجوب سجده براى قيام
بى جا خالى از قوت نيست.