نسب، انتساب از طرف پدر شرط است و نه از طرف مادر و همچنين بايستى اين افراد منتسب به زنا نباشند و ليكن خمس را به ولد شبهه مى توان داد.
(مسأله ١٦٠٦): در تعلق مقدارى از خمس كه سهم سادات است به يتيم، شرط است كه آن يتيم فقير باشد و در ابن السبيل فقر در محل گرفتن خمس شرط است - چنانچه در باب زكات گذشت - و در هر حال تقسيم در غير سهم امام (ع) واجب نيست هر چند كه احوط است.
(مسأله ١٦٠٧): جايز نيست كه به فقرا و ايتام سادات بيش از مؤونه سال آنها بدهند [١] هم چنان كه جايز نيست كه به ابن السبيل بيشتر از مقدار نياز از خمس بدهند و معتبر در سال فقير زمان دادن خمس است.
(مسأله ١٦٠٨): در وجوب خمس فرقى ميان زمان حضور امام (ع) و يا زمان غيبت نبوده و همچنين بين سهم امام (ع) و سهم سادات فرقى از جهت وجوب، نيست.
(مسأله ١٦٠٩): رسانيدن سهم سادات به كسانى كه مستحق آن هستند از ناحيه خود مالك جايز است ولى اختيار سهم امام (ع) به عهده مجتهد عادل است.

[١] محمد كاظم طباطبائى: اين حكم محل تأمل است هر چند كه رعايت آن
احوط مى باشد.
محمد باقر شيرازى: موارد مختلف است و به حسب اماكن و بلاد و ميزان
احتياجات و بودن مستحق ديگرى به آن شخص و يا نبودن آن، فرق مىكند و البته
رعايت احتياط در هر صورت خوب است.