بر حد نصاب باقى باشد نيز زكات بر آن تعلق نمى گيرد هر چند آن مقدار كم باشد.
(مسأله ١٥٤١): ميزان نصب در غلات ٥ وسق است و هر وسقى شصت صاع است و هر صاع چهار مد است كه تقريبا با ٤٥ مثقال كمتر از ٢٨٨ من تبريزى برابر است [١] كه پس از رسيدن هر يك از غلات به اين مقدار زكات بر آن تعلق مى گيرد و پس از تعلق زكات بر آنها مى بايد يك دهم آن را جدا نموده به عنوان زكات بدهند البته در صورتى كه در زمينى كه بوسيله باران و آب رودخانه يا قنات و مانند آن آبيارى شده است به عمل آمده باشند و اما در محصولى كه از زمين آبيارى شده - نه بوسيله موارد فوق. مانند چاه - بدست آيد نصف عشر برابر يك بيستم به منظور زكات از آن خارج مىشود.
(مسأله ١٥٤٢): اگر زراعتى در بعضى از اوقات بوسيله آب نهر و باران آبيارى شود و در بعضى ديگر از اوقات از آب چاه و امثال آن آبيارى شود در اين صورت اگر مقدار هر يك مساوى باشد [٢] بايد سه چهلم از آن به منظور زكات اخراج گردد و در صورتى كه يكى از آنها بيشتر باشد مقدار آن تابع مقدار هر كدام است.
(مسأله ١٥٤٣): زكات به عين مالى كه زكات به آن تعلق گرفته تعلق مى گيرد هر چند آن عين مال در اموال تجارت باشد و تصرف در عين مالى

[١] محمد باقر شيرازى: كه به وزن معمول اين زمان مقدار آن برابر ٨٤٧
كيلوگرم و يا ٨٤٩ كيلوگرم است و احتياط در مقدار اقل است.
[٢] محمد كاظم طباطبائى: ميزان صدق شركت و عدم آن است نه مساوات و
اغلبيت، پس با فرض صدق شركت بايد سه چهلم را خارج كنند و با فرض غلبه يكى
در صدق، حكم تابع آن است.