بخواب رود كفاره بر او واجب نيست و ليكن قضا بر او لازم است و اين خواب و خواب قبل هىچكدام بر او حرام نيست و ليكن احوط ترك خواب قبل است و اگر بار سوم بخوابد قضا و كفاره [١] بر او لازم است هر چند عازم بر غسل كردن باشد [٢] و خواب اول در صورتى كه بدون نيت داشتن براى غسل تا صبح بخوابد و يا در غسل نمودن و غسل ننمودن ترديد داشته باشد مانند خواب سوم است ولى اگر از جنابت و يا از غسل پيش از صبح و يا از شبى كه شب روزه است غافل شود كفاره و بلكه قضا بر او واجب نيست [٣] و اگر غسل براى جنب و غيره ممكن نشود واجب است كه تيمم كند و تا صبح نخوابد هر چند كه در تعيين آن اشكال است.
بايد دانست آنچه كه از مبطلات روزه ذكر شد زمانى است كه آن را از روى عمد و اختيار انجام دهد پس هرگاه نسيانا مفطرى را انجام دهد روزه‌اش باطل نمى شود و در صورتى كه بداند روزه است و ليكن فراموش كرده باشد كه فلان چيز مبطل روزه است و آن را انجام دهد رجحانى در فساد روزه اين شخص نيست.

[١] محقق خراسانى: كفاره احوط است اگر چه اقوى عدم آن است با عزم بر غسل.
محمد كاظم طباطبائى: وجوب كفاره محل تأمل است.
محمد باقر شيرازى: وجوب كفاره احوط است.
[٢] محمد باقر شيرازى: و آنچه به نظر مى رسد حالات و افراد هم فرق مى كنند،
كسانى كه عادت بر بيدار شدن داشته باشند، و افرادى كه عادت نداشته باشند، پس بر
كسانى كه عادت بر بيدار شدن داشته باشند خوابيدن جايز است و اگر بيدار نشدند
كفاره لازم نباشد و اگر عادت نداشته باشند كفاره لازم باشد، با اين وجود احتياط
خوب است.
[٣] ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى: احوط بلكه اقوى (+) قضا است.
محمد كاظم طباطبائى: اگر چه احوط قضا است.
(+) محقق خراسانى: اقوائيت آن محل اشكال است.