درست شده، نماز بخواند و از طرفى هم جاهل به فساد نماز با آن باشد، نمازش باطل است و اگر از روى جهل اجزاى مذكور از غير مأكول اللحم را با خود حمل نموده باشد احوط [١] در اين صورت نيز اعاده است [٢].
(مسأله ٧٠٢): عباى شانه زرى كه در آن سيم نقره بر روى ابريشمش پيچيده شده، اگر با آن نماز خوانده شود موجب بطلان نماز مىشود [٣].
(مسأله ٧٠٣): در مورد لباس طلاباف اگر حقيقتا در آن طلا به كار برده شده باشد به هر مقدارى كه در آن طلا باشد مبطل نماز است و مانند حرير نيست كه اگر به پهناى چهار انگشت باشد (همانطورى كه گذشت) معفو باشد [٤].
(مسأله ٧٠٤): اگر در بين نماز در مسجد شخصى فضله خفاش [٥] ببيند و نمازش را قطع كرده و آن را بيرون ببرد اشكالى ندارد و احوط اعاده نماز است.
(مسأله ٧٠٤): هرگاه در بين نماز از دهان شخصى خون بيايد جايز نيست كه آن را فرو ببرد و اگر فرو برد و نماز را تمام كرد نمازش باطل نمى شود و اين شخص فقط معصيت كرده است.

[١] محقق خراسانى: مراعات اين احتياط لازم نيست.
[٢] محمد كاظم طباطبائى: اقوى عدم بطلان در هر دو فرض است.
[٣] ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى: بطلان معلوم
نيست به جهت آنكه حرير خالص نيست و اولى اجتناب است.
[٤] ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى: محل تأمل است.
[٥] محمد باقر شيرازى: اگر موجب نجاست مسجد باشد و وقت هم وسعت داشته
باشد مىتواند نماز را قطع كند و آن را ازاله كند و ليكن احوط اكتفا به واجبات و
بلكه اقل واجبات است و نبايد نماز را قطع نمايد.