مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٢٤٣

همزه قطع واجب است، چه جهرا بگويد و چه اخفاتا.
(مسأله ٧٤٨): اگر شخصى به حرفى از تكبيرة الاحرام اخلالى وارد كند نمازش باطل است و نيز اگر بگويد: " أكبر الله " و يا بدل كند لفظ " أكبر " يا " الله " را به لفظى كه از نظر معنى با آن يكى باشد يا آن را ترجمه كند، نمازش باطل است.
(مسأله ٧٤٩): اگر تلفظ تكبيرة الاحرام براى شخصى ممكن نباشد ياد گرفتن آن بر او واجب است هر چند با اجرت باشد و تأخير نماز از اول وقت به جهت ياد گرفتن آن با امكان يادگيرى واجب است و اگر ممكن نباشد و يا وقت تنگ باشد بايد به آنچه كه از او مقدور است داخل در نماز شود اگر چه اخلال [١] به بعضى حروف نمايد.
(مسأله ٧٥٠): اگر براى مكلف در تلفظ تكبيرة الاحرام هيچ راهى ممكن نشد بايد اكتفا به ترجمه آن بنمايد و اگر چند زبان بداند احوط [٢] تقديم سريانى و عبرانى بر فارسى است و بعد از اين دو زبان تقديم فارسى احوط است چنانچه تأخير تركى نيز احوط مى باشد.
(مسأله ٧٥١): شخص لال به هر مقدار كه براى او ممكن باشد بايد تكبيرة الاحرام را بگويد و اگر قدرت بر آن به هيچ وجه نداشته باشد احوط آن است كه آن را از قلب خود بگذارند بوسيله اشاره با انگشت و حركت دادن زبان.