مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٢٨٢
(مسأله ٨٩٣): اگر به جهت جراحت و غيره نتوان پيشانى را به مقدار مسمى بر موضع سجده گذاشت بايد گوديى ايجاد كنند كه اطراف پيشانى به زمين برسد و اگر آن هم ممكن نشود و فقط به مقدار جبين مقدور باشد اشكالى ندارد و احوط [١] مقدم داشتن جبين راست است و اگر آن هم ممكن نشود چانه را بگذارند و اگر اين هم ممكن نباشد به قدر امكان خم شوند.
مستحبات سجده (مسأله ٨٩٤): مستحب است كه در سجده تسبيح كبرى را بر صغرى اختيار كنند و نيز آن را سه مرتبه و يا هفت مرتبه بگويند و در هر حال آن را به عدد فرد ختم كنند و همچنين مستحب است دعايى را كه در سجده وارد شده است و يا هر دعايى كه بخواهند به جهت افزايش رزق در سجده بعد از تسبيح بخوانند و از طرفى نيز مستحب است كه بعد از سجده اول تكبير گفته و پس از آن استغفار بگويند و سپس به جهت سجده دوم نيز تكبير گفته شود اما با طمأنينه و آرامش.
(مسأله ٨٩٥): بعد از برخاستن از سجده، نشستن بر روى پاشنه پا مكروه است به خلاف راست نشستن با طمأنينه، كه آن بعد از سجده دوم مستحب است بلكه احوط [٢] عدم ترك آن است.
[١] محمد كاظم طباطبائى: ليكن واجب نيست.
[٢] محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى: بلكه وجوب آن خالى از
قوت نيست.