مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٤٦٢

(مسأله ١٤٥٥): روزه متتابع كفاره با چيزهايى مانند جنابت غير عمدى و يا حيض و يا نفاس و يا عذر شرعى ديگر بهم نمى خورد.
(مسأله ١٤٥٦): هرگاه شخصى غسل جنابت يا حيض و يا نفاس را فراموش كند و چند روز روزه بگيرد و بعد بخاطرش بيايد روزه‌هاى او صحيح نيست [١] و بايد مانند نمازش روزه‌ها را نيز قضا كند و اگر هم روزه معينى و يا روزه ماه رمضان بوده بايد قضايش را بگيرد ولى كفاره ندارد.
(مسأله ١٤٥٧): هرگاه شخص بداند كه وقت كافى به مقدار غسل نيست و به مقدار تيمم هم وقت باقى نمانده است و خود را جنب كند حكم او مانند حكم كسى است كه عمدا در حال جنابت شب را صبح كند كه حكم آن گذشت و ليكن هرگاه به مقدار تيمم وقت باقى باشد و شخص خود را جنب كند در اين صورت معصيت كرده ولى بايد تيمم كرده و روزه بگيرد و احوط آن است كه قضاى آن را نيز بگيرد.
(مسأله ١٤٥٨): هرگاه شخص در شب محتلم شود و بيدار شود و دوباره بخوابد آن هم به قصد بيدار شدن و غسل كردن و ليكن تا صبح بيدار نشود در اين صورت روزه او باطل است و بايد قضاى آن را بگيرد و احوط [٢] آن است كه كفاره هم بدهد چون اين خواب، بنا بر احتياط [٣] خواب دوم است به خلاف جنابت در حال بيدارى و خواب بعد از آن زيرا اين خواب، خواب اول است و همچنين است هرگاه از خواب دوم بيدار شود و باز بخوابد و ليكن بيدار نشود تا