مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٤٤

جروح است و يا از غير آن.
(مسأله ١٠٢): خون كمتر از درهم در لباس معفو است بلكه در بدن نيز عفو بعيد نيست هر چند احوط اجتناب است، ليكن اين حكم در خون غير حيض و نفاس و استحاضه است و بلكه در خون غير نجس العين و غير مأكول اللحم نيز بنا بر احتياط اين حكم جارى است و بلكه خالى از رجحان [١] نيست.
(مسأله ١٠٣): احوط در مقدار درهم، اكتفا نمودن به مقدار ناخن ابهام متعارف، است يا به قدر محمديه حوزاويه و اظهر تحديد به أخمص راحت كه گودى كف دست راست است، مى باشد و مراد از ناخن ابهام، ناخن انگشت بزرگ است.
(مسأله ١٠٤): نجاست به چيزى كه نماز به آن تمام نمى شود، معفو است چه در لباس باشد و چه در غير لباس، و لباس چه در محل خود باشد و چه نباشد [٢] هر چند عمامه پيچيده باشد، و احوط [٣] در اخير اجتناب است، و چنانچه قبائى را تا نموده و در جيب خود بگذارد ظاهر آنست كه نماز باطل مىشود [٤].
(مسأله ١٠٥): تربيت كننده (مربيه) طفل صبى [٥] يا صبيه اگر يك