كه وضو واجب مىشود وضو بگيرد و هنگامى غسل واجب مىشود غسل را انجام دهد و اگر پيش از اداء نماز مطمئن شد كه ديگر خون نخواهد ديد وضو يا غسل را اعاده كند [١].
(مسأله ١٨٠٠): هرگاه در حين غسل يا وضو خونريزى قطع شود تأخير نماز با آن غسل يا وضو تا هنگامى كه دوباره خون ريزى شروع نشود جايز است.
مسأله ١٨٠١): اگر مستحاضه بعد از نماز وارسى نمود و خونى نديد مىتواند با همان وضو نماز بعدى را بخواند هر چند كه بداند بعدا دوباره خون خواهد آمد.
(مسأله ١٨٠٢): داخل كردن انگشت در باطن عورت جهت طاهر نمودن آن واجب نيست بلكه مستحب هم نمى باشد اگر چه اگر چنين كند اشكالى ندارد.
(مسأله ١٨٠٣): اگر بعد از طهارت، خون استحاضه در ظاهر قطع شود و از نظر زمانى فرصتى براى طهارت و نماز باقى باشد بايد صبر كند تا در باطن نيز قطع شود و سپس اعاده طهارت نموده و نماز را بجا آورد ولى اگر وقت تنگ باشد بر مستحاضه چيزى نيست و مىتواند با همان طهارت نماز را بخواند.
(مسأله ١٨٠٦): اگر در اثناء نماز خون قطع شود، در صورتى كه علم به وسعت وقت نماز داشته باشد بايد نماز را قطع كرده و اعاده طهارت نمايد و سپس نماز را دوباره بخواند اگر چه احوط اتمام نماز و اعاده پس از آن با طهارت مجدد مى باشد.

[١] محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى: اعاده وضو يا غسل در
صورتى است كه در اثناء و يا بعد از وضو يا غسل خون ديده باشد و در غير اين
صورت اعاده لازم نيست.