مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ١٩٢
قبله شرط است و همچنين است در سجده سهو و در حال احتضار و نماز جنازه و دفن ميت و ذبح حيوان.
(مسأله ٦٠٢): تحصيل علم به قبله چه در عين قبله (كعبه) و چه در جهت آن با قدرت بر آن واجب است و در صورت عدم امكان علم، مظنه كفايت مىكند خواه از قول عادل حاصل شود و خواه از قول فاسق و يا كافر و يا غير آن، و اگر از تحصيل مظنه نيز عاجز باشد بايد با وجود وسعت وقت به چهار جهت نماز بخواند.
(مسأله ٦٠٣): اگر شخصى به مظنه خود عمل نموده و نماز بخواند و بعد معلوم شود كه پشت به قبله خوانده است اگر وقت باقى است بايد اعاده كند ولى اگر وقت گذشته باشد قضا ندارد [١] و همچنين است اگر مشخص شود كه نماز خوانده شده در يمين (طرف راست) و يسار (طرف چپ) قبله بوده است و اگر ظاهر شد كه نماز او ما بين يمين و يسار قبله واقع شده بود و چيزى بر او نيست.
(مسأله ٦٠٤): اگر در بين نماز متوجه شود كه روى به قبله نيست بايد به سمت قبله بگردد البته اگر انحراف به يمين و يسار نرسيده باشد و اگر به اين مقدار رسيده باشد بايد نماز خود را اعاده كند.
(مسأله ٦٠٥): اگر شخص بعد از فارغ شدن از نماز متوجه عدم اتجاه
[١] شيخ انصارى - محمد باقر شيرازى: وجوب قضا خالى از قوت نيست بلكه در
طرف راست و چپ نيز احوط است.
محمد كاظم طباطبائى: اگر چه احوط است و همچنين است در طرف راست و
طرف چپ.