و نه كفاره [١] دارد، و نيز همچنين است گوش كردن به صداى زن و سخن او و تخيل جماع و مانند آن هرگاه كه باعث خروج منى شود و اگر بدون اين عمل منى از او خارج شود مثل اينكه محتلم شود، اشكالى ندارد.
٩ - احتقان به مايع بدون ضرورت، كه حرام و مبطل روزه [٢] است و موجب قضا و كفاره [٣] مىشود و احتقان به جامد (شياف) مكروه است و ليكن احوط ترك اين عمل است.
١٠ - باقى ماندن بر جنابت تا طلوع فجر عمدا، چه جنابت با احتلام حاصل شده باشد و چه به سبب ديگر، كه اين عمل حرام و مبطل روزه است و موجب قضا و كفاره مى باشد و اين حكم در مورد روزه ماه رمضان و قضاى آن صادق است و در روزه‌هاى ديگر و حتى روزه مستحبى ساقط است.
(مسأله ١٤١٢): باقى ماندن بر حيض [٤] و نفاس و استحاضه مانند باقى بودن بر جنابت است و ليكن ظاهرا فقط قضا دارد و كفاره ندارد و حكم آنها در روزه ماه رمضان مى باشد و در غير آن صادق نيست حتى در قضاى روزه ماه رمضان، ولى غسل مس ميت براى روزه واجب نيست.
(مسأله ١٤١٣): خوابيدن جنب به قصد غسل نكردن و يا با ترديد در آن و يا خوابيدن بعد از خوابى كه پيش از آن جنب شده باشد مانند بقاء بر جنابت است البته اگر عازم بر غسل كردن نباشد و اگر عازم باشد و بخوابد و تا صبح

[١] ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى: احوط قضا كردن است.
[٢] محقق خراسانى: بنابر احتياط.
[٣] محمد باقر شيرازى: بنابر احتياط.
[٤] محقق خراسانى - محمد باقر شيرازى: در حيض و نفاس بنا بر احتياط، و در
استحاضه اگر به آنچه بر او واجب است براى نماز غسل نمايد روزه او صحيح است.