مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ١٤٥
(مسأله ٤٢٧): در بين انواع خاك فرقى ميان سرخ و غير آن نيست، و تيمم نمودن به خاك مستعمل در تيمم و خاك قبر هرگاه علم به نجاست آن نداشته باشد جايز است.
(مسأله ٤٢٨): تيمم نمودن به خاك غصبى جايز نيست و همچنين است تيمم نمودن به غير زمين مانند اشنان و آرد و معادن مانند زرنيخ، و سرمه و خاكستر غير زمين، - و احوط و اقوى تيمم ننمودن به خاكستر زمين است [١] - و به زمين آهك و گچ بعد از پخته شدن، ولى تيمم نمودن به زمين شوره زار مكروه است.
(مسأله ٤٢٩): در تيمم واجب است زدن باطن دو كف دست با هم، در صورتى كه ممكن باشد، در حالتى كه هر دو كف پهن باشد، و همچنين واجب است مسح پيشانى از رستنگاه موى سر به طرف بالاى بينى [٢] به باطن هر دو كف با هم، و احوط اضافه نمودن جبينين (دو طرف پيشانى) و همچنين اضافه نمودن ابروها است، و همچنين واجب است مسح كردن پشت هر يك از دو كف دست از مچ دست تا سر انگشتان به باطن كف دست ديگر.
(مسأله ٤٣٠): هرگاه مسح نمودن به باطن كف دست ممكن نباشد مسح كردن به ظاهر آن كافى است.
(مسأله ٤٣١): در پيشانى معتبر است مسح نمودن تمام آن به دو كف
[١] محمد كاظم طباطبائى: با وجود غير آن والا احوط جمع است ميان آن و
تيمم به غبار يا گل و همچنين آهك و گچ مى باشد.
محمد باقر شيرازى: با وجود غير آن والا احوط جمع است بين آنچه ميسر
است به مقدارى كه آسان باشد و موجب عسر و حرج نباشد.
[٢] محمد باقر شيرازى: احوط در بالاى بينى بلندى آن است.