كه بايد اول نماز ظهر را قضا كند و بعد نماز عصر را و سپس يك نماز ظهر ديگر بجا آورد، و يا آنكه اگر پنج نماز يك شبانه روزش فوت شده و ترتيبش را نداند بايد پنج شبانه روز نماز بخواند و در هر شبانه روز (١) به يك نماز ابتدا كند تا ترتيب حاصل شود و اگر ترتيب ممكن نشود مىتواند به هر نمازى كه بخواهد ابتدا كند.
(مسأله ١٠٦٢): هرگاه بطور مثال ده نماز صبح از شخصى فوت شود، لازم نيست ده نماز صبح به اين قصد كه نماز اول را قضاى نمازى كه ابتدا از او فوت شده و نماز دوم را قضاى نمازى كه دوم فوت شده و...، بخواند، بلكه هرگاه به قصد ما في الذمه (٢) بخواند، كفايت مىكند.
(مسأله ١٠٦٣): هرگاه شخصى نداند چند نماز يا نماز چند شبانه روز بر ذمه او است بايد آن قدر نماز بخواند تا به برائت ذمه خود مطمئن شود.
(مسأله ١٠٦٤): شخصى كه براى نماز و روزه ميت اجير مىشود بايد به عدالت او علم حاصل نمود (٣).
(مسأله ١٠٦٥) در نماز قضايى كه شخص ترتيبش را نمى داند، اگر * (محمد كاظم طباطبائى: در هر يك از نمازها به هر يك كه ابتدا كند ترتيب حاصل مىشود.
(٢) ميرزاى شيرازى: اين قصد احوط است.
(٣) محقق خراسانى - محمد باقر شيرازى: عدالت شرط صحت عمل نيست بلكه با علم به بجا آوردن آن كفايت مىكند.
محمد كاظم طباطبائى: عدالت شرط صحت نماز نيست پس با علم به بجا آوردن آن، غير عادل هم كفايت مىكند. (*)