٣ - در صورتى كه كسى خبر دهد كه صبح شده و شخص گمان كند كه شوخى مىكند و يا دروغ مى گويد و چيزى بخورد و بعد معلوم شود كه صبح بوده، قضاى روزه بر او لازم است ولى كفاره ندارد.
حرمت افطار روزه (مسأله ١٤١٨): افطار روزه واجب معين حرام است و بلكه در بعضى از آنها كفاره بر شخص واجب مىشود مانند روزه ماه مبارك رمضان و روزه نذر معين، و اما افطار روزه غير معين تا قبل از زوال آفتاب جايز است چه قضاى ماه رمضان باشد و چه غير آن و نيز چه قضا از خود شخص باشد و يا تبرع براى ديگرى باشد و يا استيجارى باشد و يا از باب ولايت باشد.
(مسأله ١٤١٩): افطار كردن روزه بعد از زوال آفتاب در غير روزه قضاى ماه رمضان مكروه است و در قضاى روزه ماه رمضان حرام است و در صورت افطار كردن بنا بر اظهر [١] كفاره بر شخص لازم مىشود و در صورتى كه وقت قضاى معين ضيق باشد اتمام روزه آن روز لازم است و در صورتى كه قبل از زوال افطار كند - در صورت مذكور - كفاره بر شخص واجب نمى شود.
(مسأله ١٤٢٠): اگر موجبات كفاره در روزهاى مختلف واقع شود [٢]

[١] محقق خراسانى: بلكه بنا بر احوط.
[٢] شيخ انصارى: در روز واحد نيز احوط تعدد كفاره روزه ماه رمضان است.
محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى: و اما در روز واحد اگر چه
احوط تكرار كفاره است ليكن اقوى عدم تكرار است مگر در جماع.