وسعت و فرج باشد [١] و بهتر آن است كه در زمان عجز توبه كند هر چند كه بنابر احتياط توبه كردن مسقط كفار نيست.
(مسأله ١٧٤٦): طلاق زن حائض مدخول بها، هر چند در دبر باشد، در صورتى كه زن حامله نباشد و شوهر او حاضر و يا در حكم حاضر باشد، صحيح نيست.
(مسأله ١٧٤٧): اگر مردى با اعتقاد به حائض بودن همسرش او را طلاق دهد و سپس معلوم شود كه پاك بوده، طلاق او صحيح است ولى در صورت عكس آن طلاق باطل است.
(مسأله ١٧٤٨): گرفتن وضو پيش از انجام غسل شرط نيست اگر چه افضل و بلكه احوط است [٢]، البته به غير از غسل جنابت، كه با انجام آن گرفتن وضو جايز نيست.
(مسأله ١٧٤٩): اگر به سبب نذر يا شبه نذر نماز يا روزه اى بر حايض واجب شده باشد احوط بلكه اقوى بجا آوردن قضاى آنها است.
(مسأله ١٧٥٠): هرگاه زنى حد اقل زمان مورد نياز جهت اداى نماز واجب را در اول وقت درك كند و سپس حائض شود قضاى آن نماز بر او واجب است [٣].

[١] محمد كاظم طباطبائى: احوط صدقه دادن به مسكين به مدى از طعام يا به
مقدار سيرى او مى باشد و اگر بعدا براى او وسعتى حاصل شد بايد كفاره را بدهد.
[٢] ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى: در غير از غسل جنابت، بايد براى
نماز و امثال آن وضو بگيرد.
[٣] محمد كاظم طباطبائى: در صورتى كه كمتر از حداقل زمان را نيز درك كند
اولى و احوط قضاء مى باشد.