مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٣٥٣

جماعت است.
(مسأله ١٠٩٧): نماز جماعت در هيچ يك از نمازهاى مستحبى جايز نيست مگر در نماز استسقاء و نماز عيد فطر و عيد قربان هرگاه شرايط وجوب آنها جمع نشود.
(مسأله ١٠٩٨): شركت كردن در نماز جماعت اهل تسنن مستحب مؤكد است و ليكن بايد حمد و سوره را خود نمازگزار با اخفات بخواند و اگر نتواند كه هر دو را بخواند مىتواند به خواندن حمد اكتفا كند و اگر قدرت بر آن نيز نداشته باشد خواندن آن ساقط است [١] و ليكن احوط اتمام و اعاده است.
(مسأله ١٠٩٩): اگر مأموم در نماز اهل سنت پيش از فارغ شدن امام از قرائت، از آن فارغ شود بايد تسبيح يا تمجيد يا تهليل و يا هر چه در آن ثنا و تمجيد بر خدا باشد، بگويد تا امام فارغ شود و در باقى امور بايد تقيه كند.
(مسأله ١١٠٠): جهر (بلند خواندن) در نماز جهرى، در نماز جماعت اهل سنت ساقط است و در نماز اخفاتى اگر نتواند به صورتى كه در آن معتبر است بخواند بايد به هر صورتى كه مىتواند بخواند هر چند مثل حديث نفس باشد.
(مسأله ١١٠١): اقل عددى كه جماعت به آن منعقد مىشود دو نفر است كه يكى امام و ديگرى مأموم باشد، چه هر دو، مرد باشند و چه هر دو زن باشند، و چه آنكه مأموم زن باشد يا صبى غير بالغ، و ليكن احوط و اولى اكتفا