و چيزى را شك كرد كه در نماز اعتبارى ندارد مثل شك دو و پنج [١]، اعتبارى [٢] به شكش نيست و اما اگر در چيزى شك كند كه اعتبارى به آن در نماز باشد مانند شك دو و چهار، بايد احتياطا [٣] به شكش عمل كند و اما شك در بعد از " السلام عليكم ورحمة الله وبركاته " مطلقا اعتبارى ندارد.
(مسأله ١٠١١): شك در عدد ركعات نماز در حال تشهد و سلام يا در حال برخاستن تا به قيام نرسيده، حكم شك بعد از سجدتين را دارد.
(مسأله ١٠١٢): اگر شخص ياد گرفتن شكيات و سهويات را ترك كند و اين عمل او باعث قطع نماز در صورت بروز شك گردد، فاسق است.
(مسأله ١٠١٣): هرگاه پيشانى شخصى بر مهر باشد و شك كند كه بر روى محل كثيف آن گذاشته و يا بر روى محل پاك آن، اگر مىتواند پيشانى را بر روى چيزى كه سجده بر آن صحيح است بكشد بايد اين عمل را انجام دهد والا بايد ذكر سجده را بگويد و نماز را تمام كند و اما در وسعت وقت احوط [٤] اعاده نماز است.
(مسأله ١٠١٤): اگر شخص در حال قيام شك در ركعت سوم و چهارم كرد و يقين كند كه تشهد نخوانده است بايد بنا را بر چهار بگذارد و نماز را تمام

[١] محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى: اين حكم در مورد نماز دو
ركعتى مى باشد و در نمازهاى سه ركعتى و چهار ركعتى احوط اعاده نماز است
هر چند كه ممكن است گفته شود كه بنا را بر دو بگذارد و ما بقى را بجا آورد.
[٢] ميرزاى شيرازى: احوط در اين صورت اعاده نماز است.
[٣] محمد كاظم طباطبائى: در اين صورت نيز اقوى عدم اعتبار شك مى باشد.
[٤] محمد كاظم طباطبائى: اگر بعدا معلوم شود كه بر محل كثيف سجده نكرده
اعاده نمى خواهد.