(مسأله ١٣٠٧): وقت نماز كسوف و خسوف از اول گرفتگى قرص تا زمان ظاهر شدن تمام قرص است و ليكن احوط [١] آن است كه از زمان شروع در ظاهر شدن قرص بجا آوردن آن را به تأخير نياندازند.
(مسأله ١٣٠٨): وقت خواندن نماز زلزله و باقى امور از آيات ديگر تا آخر عمر است و نيت آن به صورت ادا است ليكن ظاهر آن است كه وجوب آن فورى است و اما احوط آن است كه از وقتى كه براى بجا آوردن آن لازم است به تأخير نياندازند.
(مسأله ١٣٠٩): در بجا آوردن نماز آيات علاوه بر آنچه در نماز يوميه شرط بود مطلع شدن بر وقوع واقعه نيز شرط است و همچنين بايد وقت كافى جهت اداى نماز لا اقل به صورت اخف و مختصر آن باقى باشد كه البته شرط اخير در كسوف و خسوف است [٢] و در زلزله اين شرط لازم نيست.
(مسأله ١٣١٠): قضاى نماز آيات در مورد كسوف و خسوف هرگاه تمام قرص گرفته باشد واجب است خواه عمدا آن را ترك نموده باشد و خواه سهوا، بر وقوع آن مطلع شده باشد و يا مطلع نشده باشد، ولى هرگاه تمام قرص نگرفته باشد اگر تا بيرون رفتن قرص از آن مطلع نشده باشد و بعد از آن بفهمد قضاى آن بر او واجب نيست اما اگر در وقت گرفتن قرص بفهمد و آن را ترك كند قضاى آن بر او واجب است خواه عمدا ترك كرده باشد و خواه سهوا آن را ترك

[١] محمد باقر شيرازى: اين احتياط ترك نشود.
[٢] شيخ انصارى - محمد باقر شيرازى: احوط بجا آوردن فعل نماز است اگر چه
قول مشهور بنا بر عدم وجوب است.
محمد كاظم طباطبائى: اقوى عدم شرطيت در اين دو صورت نيز مى باشد.