حضرت ولى عصر (ارواحنا له الفداء) قرار گرفته و ياد آن محققين و بزرگان زنده گرديده و برادران دينى و علماء بلاد استفاده وافى را از آن برده و عاملين به آن - به ترتيبى كه بيان شد - معذور و مأجور بوده باشند و ثواب آن به ارواح بزرگان گذشته و والدين اين كمترين و اصل گردد.
مشهد مقدس ١٧ ربيع الاول ١٤١٤ الاقل سيد محمد باقر شيرازى [ ١ ]
بسم الله الرحمن الرحيم
رساله شريفه
مجمع الرسائل
[ ٢ ]
صفحه اول از رساله شريفه مجمع الرسائل
[ ٣ ]
صفحه دوم از رساله شريفه مجمع الرسائل
[ ٥ ]
احكام تقليد
بر هر مسلمان واجب است كه اصول دين و اعتقادات خود را از روى جزم
و يقين و بدون تقليد و پيروى كردن از ديگران، بدست آورد، و اما در فروع
احكام بايد يا مجتهد باشد يا مقلد و يا محتاط، بنابراين با باز بودن باب اجتهاد
و امكان تقليد و يا احتياط، عمل عامى ملتفت غير محتاط و بدون تقليد باطل
است [١].

[١] شيخ أعظم انصارى - ميرزاى بزرگ مجدد شيرازى - استاد اعظم محقق محمد كاظم
خراسانى - فقيه اعظم سيد محمد كاظم طباطبائى - مثال فقه و تقوى ميرزا محمد تقى
شيرازى - محقق عظيم الشأن ميرزا محمد حسين نائينى - مؤسس حوزه علميه قم
فخر المحققين حاج شيخ عبد الكريم حائرى - استاد الاساتذه و المحققين آقا ضياء الدين عراقى:
ميزان در صحت عمل مطابق بودن آن با وظيفه شرعى است، پس عمل جاهل قاصر
بلكه مقصر اگر مطابق با واقع و يا با رأى مجتهدى كه متابعت او واجب است،
باشد و قصد قربت هم حاصل شده باشد، صحيح است.
سيد محمد باقر شيرازى: ميزان در صحت و بطلان عمل مطابق بودن آن با
وظيفه شرعى است اجتهادا يا تقليدا، در معاملات مطلقا و در عبادات با حصول
قصد قربت ليكن اولى و احوط در احكام وضعى و امورى كه اسباب آن اختيارى است
نه قهرى مانند ارث و خمس و مانند آن، اولى و احوط جمع بين الأمرين است.