الله " را نيز هفت مرتبه تكرار نمايد [١] و بلكه اضافه نمودن " و تقبل شفاعته وارفع درجته " بعد از صلوات اشكالى نخواهد داشت، و اگر ابتدا به " الحمد لله " بكند كفايت مىكند.
(مسأله ٩١٤): اگر شخصى بعضى از تشهد را فراموش كرد بايد بعد از سلام كه قضايش را مى خواند همان بعض را نيز بخواند و بهتر آن است كه تمام تشهد را به قصد قربت بخواند و بعد سجده سهو بجا آورد.
(مسأله ٩١٥): گفتن ذكر " اللهم صلى على محمد وآله " را به تنهايى در تشهد اذن نمى دهند [٢] پس اگر سهوا گفت و برخاست و به خاطرش آمد بايد بنشيند و آن را درست بگويد و سجده سهو را نيز بايد احتياطا براى هر زيادى بجا آورد.
(مسأله ٩١٦): هرگاه شخص به قصد متابعت مستحبا شروع به تشهد كرد و در بين تشهد فهميد كه ركعت دوم خودش است اگر همان تشهد را تمام كند اشكالى ندارد [٣] اما اگر احتياطا دو مرتبه به قصد قربت بخواند خوب است، و در صورتى كه سهوا به قصد واجب بخواند و به خاطرش بيايد كه مستحب است باز هم براى او اشكالى ندارد و نيازى به سجده سهو هم نيست ليكن احوط بجا آوردن آن است.
(مسأله ٩١٧): هرگاه شخص سهوا يك حرف از تشهد را غلط خواند و

[١] محقق خراسانى: محتاج به مراجعه است.
[٢] محمد كاظم طباطبائى: اقوى جواز آن است، اگر چه احوط آوردن اسم ظاهر
است (نه ضمير).
[٣] محمد باقر شيرازى: محل اشكال است.