مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٥٤٨
شرعى بوده و در غير قرشى اتمام پنجاه سال قمرى شرعى است، و همچنين بعضى نبطى را نيز به قرشى ملحق كرده اند كه اين قول موجه است.
(مسأله ١٦٩١): قرشى به كسى گفته مىشود كه نسبت وى به نضر بن كنانه برسد و حصول نسبت از طرف پدر و مادر و يا از طرف پدر به تنهائى مى باشد و ليكن حصول نسبت از طرف مادر به تنهائى كفايت نمى كند [١].
(مسأله ١٦٩٢): اگر قرشى بودن زن مشتبه شود، آن زن ملحق به غير قرشى مىشود [٢].
(مسأله ١٦٩٣): حداكثر زمان حيض ده روز است همانگونه كه حد اقل زمان بين دو حيض نيز ده روز است ولى مدت حيض نمى تواند كمتر از سه روز [٣] باشد پس هرگاه زن يك روز يا دو روز خون ببيند آن خون حيض نخواهد بود.
(مسأله ١٦٩٤): صاحب عادت به زنى گفته مىشود كه در دو ماه متوالى دو مرتبه خون ببيند [٤] و مدت و زمان هر دو مرتبه مساوى باشد كه چنين زنى را صاحب عادت وقتيه و عدديه نامند.
(مسأله ١٦٩٥): اگر در دو ماه متوالى تنها مدت خون ديدن مساوى باشد چنين عادتى را عادت عدديه گويند، مثل اينكه زن پنج روز اول ماه اول و
[١] محمد باقر شيرازى: در مسائل زنان كفايت انتساب از طرف مادر اگر اقوى
نباشد بسيار قوى است.
[٢] محمد باقر شيرازى: حكم به عدم قرشيت محل اشكال است و تفصيل آن در
رساله آثار تازه پديد است.
[٣] محقق خراسانى - محمد باقر شيرازى: در كمتر از سه روز و بيشتر از ده
روز در صورت قطع به حيض بودن خون، بايد احتياط را رعايت كند.
[٤] محمد باقر شيرازى: حصول عادت به دو مرتبه خون ديدن مشكل است.