مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٢٧٧

(مسأله ٨٧١): در سجده بايد سنگينى هفت موضع سجده را بر زمين اندازد نه آنكه به مجرد گذاشتن اكتفا نمايد.
(مسأله ٨٧٢): شرط است در محل پيشانى كه از مواضعى باشد كه در باب مكان نمازگزار گذشت.
(مسأله ٨٧٣): در سجده، ذكر و درنگ كردن بعد از ذكر واجب است و برداشتن سر در هر يك از دو سجده و درنگ كردن در نشستن بعد از برداشتن سر از سجده اول نيز واجب است.
(مسأله ٨٧٤): در ذكر سجده اختلاف است و مختار در آن و مراعات احتياط به صورتى است كه در ركوع گذشت مگر آنكه در تسبيح كبرى در اينجا " العظيم " را بدل به " الأعلى " مىكند.
(مسأله ٨٧٥): مكان سجده بايد پاك باشد و پستى و بلندى نيز نداشته باشد مگر به ضخامت يك خشت [١].
(مسأله ٨٧٦): اگر پيشانى به مهر رسيد و بى اختيار بلند شد اگر مىتواند بايد آن را نگاه دارد و سجده اول حساب كند وراست بنشيند [٢] و بعد به سجده دوم برود ولى اگر دوباره بى اختيار بر مهر قرار گرفت، بايد ذكر سجده را قربتا الى الله بگويد و آن را سجده اول حساب كند.
(مسأله ٨٧٧): در مواضع سجده كه يكى از آنها دو انگشت ابهام پا بود، بايد سر انگشت پا در حالت سجده به زمين برسد و اگر گوشت جلوتر از