مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٥٤٠
فقير بگويند تا براى شفاى او دعا كند هر چند كه امر به دعا كردن توسط فقير جهت غير مريض هم مستحب است.
(مسأله ١٦٧٦): انتخاب چيزى كه نزد صدقه دهنده محبوب مى باشد و نيز اختيار برگزيده مال خويش جهت دادن صدقه مستحب است و نيز مستحب است كه در رسيدن صدقه به فقير تلاش و مساعدت كند.
(مسأله ١٦٧٧): مستحب است كه شخص دستى را كه با آن به فقير صدقه داده، ببوسد و همچنين بوسيدن آن چيزى كه به فقير داده مىشود پس از دادن به فقير نيز مستحب است.
(مسأله ١٦٧٨): اظهار احتياج و فقر مكروه است خصوصا درباره سؤال نمودن در مجالس كه كراهت آن مؤكد است و از طرفى رد كردن سائل نيز مكروه است.
(مسأله ١٦٧٩): صدقه دادن به اهل ذمه جايز است و بلكه رجحان دارد [١] خصوصا هرگاه از خويشاوندان شخص باشند و حكم غير شيعه [٢] از ساير فرق اسلامى نيز چنين است.
(مسأله ١٦٨٠): گرفتن زكات براى بنى هاشم جايز نيست مگر در حال ضرورت و يا در صورتى كه زكات دهنده نيز از بنى هاشم باشد و همچنين گرفتن ساير صدقات واجبه مانند نذورات و كفارات و امثال آنها به شرطى كه
[١] محمد باقر شيرازى: خصوصا اگر سبب تحبيب و نزديك شدن آنها به اسلام
باشد و موجب تقويت آنان بر عليه اسلام نباشد.
[٢] محمد باقر شيرازى: با تفاوت بين دوستان اهل بيت (ع) و دشمنان آنان، كه
صدقه دادن و كمك كردن به دشمنان آنها جايز نيست.