(مسأله ٧٧٥): مقدم داشتن حمد بر سوره واجب است و اگر سهوا سوره را بر حمد مقدم داشت، اگر پيش از ركوع به خاطرش بيايد بايد سوره را اعاده كند و اگر بعد از داخل شدن در ركوع به خاطرش بيايد چيزى بر او نيست [١].
(مسأله ٧٧٦): در نماز فريضه خواندن دو سوره در يك ركعت حرام است [٢] و مبطل نماز است [٣] و همچنين خواندن سوره طولانى اگر باعث شود كه بعضى از افعال واجب نماز در غير وقت واقع شود، نيز حرام است و خواندن چهار سوره اى كه آيه سجده دارند نيز حرام است (كه سوره‌هاى عزائم در باب طهارت گذشت) چه نماز يوميه باشد و چه غير يوميه و اگر سهوا خواند، اگر در نماز متذكر نشد و يا بعد از ركوع متذكر شد چيزى بر او نيست و نماز او صحيح است و اگر پيش از ركوع متذكر شود بايد قبل از رسيدن به آيه سجده آن را قطع كند و سوره ديگرى بخواند چه از نصف گذشته باشد و چه نگذشته باشد، اما اگر بعد از فراغ از سجده به خاطرش بيايد ظاهر كفايت نمودن همان سوره است و در اين صورت خواندن سوره ديگر جايز نيست [٤]، بلكه اگر بعد از آيه سجده [٥]

[١] محمد باقر شيرازى: احتياطا دو سجده سهو بجا آورد.
[٢] محمد كاظم طباطبائى: اقوى كراهت است.
[٣] محمد باقر شيرازى: اگر به قصد جزئيت باشد باطل است و تكرار سوره در
حكم قران در سوره محل تأمل است.
[٤] محمد كاظم طباطبائى: احوط خواندن سوره است نه به قصد جزئيت و
همچنين است در فرض بعد.
[٥] محقق خراسانى: احوط در اين صورت و صورت گذشته قرائت سوره ديگر
قربة الى الله و دوباره خواندن نماز در هر دو صورت مى باشد.