مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٩٥

و موضع ديگرى را تعبيه كنند [١].
(مسأله ٢٧٦): خوابى كه مبطل وضو است بايد غالب بر چشم و گوش با هم باشد.
(مسأله ٢٧٧): رطوبت مشتبهى كه مبطل وضو است، رطوبتى است كه در حال استبرا نمودن از بول يا پيش از آن از مخرج بول خارج شود، چه فاصله ميان رطوبت و بول زياد باشد و چه كم.
(مسأله ٢٧٨): استحاضه قليله بلكه استحاضه كثيره و متوسطه و هر چه موجب غسل شود به غير از غسل جنابت، از حيض و نفاس و مس ميت نيز بنا بر احوط، مبطل وضو هستند.
(مسأله ٢٧٩): در وجوب مقدم داشتن وضو بر اغسال مذكوره به غير از غسل جنابت و استحباب آن اختلاف است و اظهر آن است كه مخير است بين بجا آوردن وضو پيش از غسل و يا بعد از آن، هر چند احوط و افضل اول است.
(مسأله ٢٨٠): ميزان و قانون بر حصول هر يك از موارد مذكوره بر علم است نه بر مظنه، ليكن هرگاه ظنى كه نزديك به علم باشد حاصل شود، احوط باطل كردن [٢] وضو و اعاده آن است [٣].