تقليد كند و ديگرى از مجتهدى كه غساله را نجس مىداند تقليد كند فرد ثانى بايد از هر چيزى كه آلوده به غساله نجس است اجتناب كند، و در صورت عدم معاشرت [١] شخص دوم با شخص اول، نيازى به اعلام شخص اول توسط شخص دوم نيست.
(مسأله ٢٣٨): اگر خون كمى به دست باشد و شخص آن را به زمين يا غير زمين بمالد و آن را ازاله كند، دست پاك نمى شود، بلكه بايد بوسيله آب آن را شست و تطهير نمود و همچنين است حكم اشياء صيقلى مانند شيشه.
(مسأله ٢٣٩): اگر در آب گوشتى كه مى جوشد خون بريزد هر چند مقدار آن كم باشد نجس مىشود و نيز اگر خونى توسط آب دهان از جايى ازاله شود، آن مكان پاك نمى شود.
(مسأله ٢٤٠): آب خون يا آبى كه بسبب خون نجس شده باشد، حكم آن مانند خون نيست و در مورد فرد نمازگزار معفو نيست.
(مسأله ٢٤١): اگر ذره‌اى خون به آب كمتر از آب كر برسد دفعتا آن را نجس مىكند.
(مسأله ٢٤٢): خمره اى را كه نجس شده باشد و كمى گل نيز بر روى آن باشد، اگر آن را دو مرتبه [٢] بنابر احتياط زير آب كر و جارى ببرند بطورى كه آب در آن نفوذ كرده و آن آب مضاف نشود پاك است.
(مسأله ٢٤٣): هرگاه ظاهر نبات يا نمك سنگ نجس شود اگر چه آن را با

[١] محمد باقر شيرازى: و اما دادن آنچه را كه ميزبان طاهر مىداند و ميهمان
نجس مىداند و بالعكس مشكل است اگر چه احتمال جواز آن هم وجود دارد.
[٢] محمد باقر شيرازى: با فرض نفوذ آب، نه رطوبت آن، يك مرتبه در غير از
نجاست بول كافى است.