مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٦٩

يعنى از بالا به پايين، نجاست به بالاى آن سرايت نمى كند والا سرايت مىكند.
(مسأله ٢١٤): اگر قسمتى از زمين گلى پاك و قسمتى ديگر نجس باشد و شخصى روى آن راه رفت و رطوبت ته كفشش به پايش سرايت كرد پاك است مگر آنكه علم به نجاست حاصل كند.
(مسأله ٢١٥): اگر دو ظرفى را كه يكى سركه و ديگرى شيره دارد با هم مخلوط كنند و بعد در آنها فضله موش ببينند و نمى دانند كه از كدام ظرف است بايد از هر دو [١] اجتناب كنند.
(مسأله ٢١٦): هرگاه مويى از بدن كنده شود و ريشه آن با رطوبت باشد و يا پوست بى روحى از بدن جدا شود اگر در اثر كنده شدن آن دردى به بدن نرسد، نجس نيست [٢].
(مسأله ٢١٧): هرگاه شخصى چيزى را عاريه گرفت و آن را نجس نمود، در موقع پس دادن اگر از چيزهايى است كه عادتا با رطوبت استعمال مى شوند مثل ظرف، بايد اعلام كند [٣] والا اگر مثل فرش است اعلام آن واجب نيست [٤]، و اعلام كردن آن بهتر است.
(مسأله ٢١٨): هرگاه جماعتى غذاى متنجسى را بخورند و تطهير اوضاع و اسباب ايشان ممكن نباشد و ميزبان از نجاست غذا مطلع باشد،