مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٦٥

آب قليل تطهير كنند.
(مسأله ١٩٥): غساله منفصله از محل نجاست، در مرتبه اول نجس است [١] و در مرتبه دوم [٢] احوط [٣] اجتناب است مگر غساله استنجاء با شروطش.
(مسأله ١٩٦): در فضله پرندگان، اگر شك داشته باشد كه از حرام گوشت است يا از حلال گوشت [٤]، بايد حكم به طهارت آن بنمايد ولى فضله خفاش نجس است [٥].
(مسأله ١٩٧): هرگاه ضربه‌اى بر ناخن انسان وارد شود و خون زير آن بميرد و پوست روى آن سوارخ شود، اگر خون آن استحاله شود، پاك است و اگر صدق خون كند، نجس است و همچنين است در مورد غير ناخن.
(مسأله ١٩٨): اگر غذائى در ميان دندان باشد و دهان انسان خون بيايد و به آن غذا برسد، بنا بر احتياط [٦] آن غذاى با خون، با بزاق دهان پاك نمى شود، بلى اگر خون به آن نرسد پاك است.
(مسأله ١٩٩): اگر حناى نجسى را به سر ببندند و جزئى از عين حنا بماند، سر بعد از شسته شدن نجس است [٧] و در غير اين صورت سر بعد از تطهير آن پاك است.