(مسأله ١٧٨٩): احوط عدم تأخير نماز بعد از وضو يا غسل مى باشد و در صورتى كه ضررى به بدن نرسد واجب است خود را از بيرون آمدن خون محفوظ دارد ولى در صورت متضرر شدن، اين عمل واجب نيست.
(مسأله ١٧٩٠) اگر در بين غسل حدث اصغرى از انسان سر بزند احط اتمام [١] آن غسل و اعاده آن مى باشد و پس از آن نيز بايد وضو گرفت هر چند قول به صحيح بودن غسل و لزوم گرفتن وضو خالى از رجحان نيست، و ليكن در صورت باطل نبودن غسل فرقى ميان غسل واجب و غسل مستحبى نمى باشد.
(مسأله ١٧٩١): اگر در بين غسل حدث اكبر از انسان سر بزند اگر همان حدث كه بواسطه آن غسل مىكند، باشد بايد غسل را اعاده كند [٢] ولى اگر غير آن باشد غسل باطل نمى شود [٣].
(مسأله ١٧٩٢): اگر با تفحص و آزمايش [٤] نوع خون مشخص نشود خون استحاضه به شمار مى آيد و در صورتى كه نوع آن مشخص شود، بايد به تكليف مورد نظر عمل كند.
(مسأله ١٧٩٣): اگر در اثناء نماز خون آرام گرفت و ندانست كه در

[١] شيخ انصارى: احتياط مذكور را ترك نكند.
محقق خراسانى - محمد باقر شيرازى: احتياجى به تمام نمودن غسل
نمى باشد بلكه اعاده غسل به قصد اتمام و يا دوباره غسل كردن كفايت مىكند.
[٢] شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى - آمدن خون استحاضه در اثناء غسل
استحاضه مبطل غسل نيست زيرا رفع حدث نمى كند.
[٣] شيخ انصارى - محمد باقر شيرازى: احتياط را ترك نكند.
[٤] ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى: در ساير دماء غير از خون حيض.