مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٥٦٥

اگر چه خروج طفل مدتى به طول انجاميده باشد.
(مسأله ١٧٧٠): هرگاه در بين ده روز، خون نفاس زنى قطع شود و آن زن غسل كند و روزه بگيرد سپس در بين ده روز دوباره خون ببيند بايد روزه خود را افطار كند خواه صاحب عادت باشد وخونريزى مجدد قبل از اتمام عادتش باشد و يا غير ذات العاده باشد [١]، و اگر بعد از اتمام زمان عادت، ذات العاده باشد احوط [٢] اتمام روزه است ولى بعدا بايد قضاى روزه را بجا آورد [٣] و حكم نماز نيز چنين است.
(مسأله ١٧٧١): هرگاه زنى دو طفل بزايد، ده روز نفاس از زمان تولد طفل دوم مى باشد.
(مسأله ١٧٧٢): اگر زنى به سه طفل حامله شود و هر يك را به فاصله ده روز به دنيا آورد مدت نفاس وى سى روز خواهد بود و حداقلى براى زمان پاكى بين دو نفاس وجود ندارد و اگر در ولادت شك كند نفاس نخواهد بود و تفحص جهت تشخيص ولادت هم واجب نيست.
(مسأله ١٧٧٣): زنى كه عادت او هفت روز مى باشد اگر تا روز هشتم بعد از تولد نوزاد خون نبيند و از روز هشتم تا روز دهم و يا تا بعد از آن