مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٥٥٧
خط قرآن برسد، اشكالى ندارد.
(مسأله ١٧٣٢): هرگاه زنى از ظهر روز اول تا ظهر روز چهارم خون ببيند، براى حائض بودن او كافى است و احوط عمل به احتياط است مگر آنكه در روز چهارم خون تا شب باقى باشد.
(مسأله ١٧٣٣): هرگاه زنى سه روز متوالى خون ديد و پاك شد و سپس روز دهم نيز خون ببيند و قطع شود، تمام روزهاى خون ديدن به همراه ايام پاكى جزء حيض محسوب مىشود [١].
(مسأله ١٧٣٤): هرگاه زنى سه روز متصل خون ببيند و سپس پاك شود و بعد از آن در روز دهم و يازدهم خون ببيند، خون دوم او خون استحاضه است [٢].
(مسأله ١٧٣٥): هرگاه در ابتداء، مدت خون ديدن كمتر از سه روز باشد و زن پس از پاك شدن سه روز مستمر ديگر خون ببيند خون دوم او خون حيض است [٣] و خون اول حكم استحاضه را دارد [٤] اگر چه مرتبه اول در زمان عادت بوده و مرتبه دوم در زمان غير عادت باشد.
(مسأله ١٧٣٦): اگر شروع ديدن خون قبل از ايام عادت باشد [٥] و
[١] محمد كاظم طباطبائى: در ايام پاكى مراعات احتياط ترك نشود.
[٢] ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى: مگر
عادتش ده روز باشد و يا در صورتى كه تكليفش رجوع به اوصاف باشد و اوصاف
شهادت بر حيض دهد، روز دهم حيض است و بعد از آن استحاضه است.
[٣] محمد كاظم طباطبائى: در خون اول و ايام پاكى احوط مراعات احتياط است.
[٤] محقق خراسانى - محمد باقر شيرازى: در خون اول احوط جمع بين تروك
حائض و افعال مستحاضه است.
[٥] محقق خراسانى - محل تأمل است.