پنج روز آخر ماه دوم خون ببيند.
(مسأله ١٦٩٦): اگر در دو ماه متوالى فقط زمان خون ديدن مساوى باشد چنين عادتى را عادت وقتيه گويند مثل اينكه زن در پنج روز اول ماه اول و شش روز اول ماه دوم خون ببيند [١].
(مسأله ١٦٩٧): عادت در صورتى كه زن در فاصله بيش از دو ماه دو بار خون ببيند نيز محقق خواهد شد.
(مسأله ١٦٩٨): زنى كه صاحب عادت وقتيه و عدديه باشد بايد با ديدن خون، عبادت را ترك كند هر چند خون به صفت حيض نباشد و نيز هر چند يك روز يا دو روز پيش از شروع عادت و يا بعد از زمان شروع عادت، خون ببيند، مگر اينكه يقين كند كه حيض نيست [٢].
(مسأله ١٦٩٩): حكم صاحب عادت وقتيه همانند حكم مضطربه مى باشد كه انشاء الله در مسائل بعد بيان خواهد شد.
(مسأله ١٧٠٠): در حكم صاحب عادت عدديه اختلاف است و اقوى آن است كه اين شخص نيز با ديدن خون بايد عبادت را ترك كند [٣].
(مسأله ١٧٠١): هرگاه مدت خون ديدن زن صاحب عادت از مدت عادت وى تجاوز كند بايد صبر كند تا خون قطع شود ولى اگر عادت او كمتر از

[١] محمد باقر شيرازى: در اين صورت نيز با دو دفعه خون ديدن، اطلاق صاحب
عادت مشكل است.
[٢] محمد باقر شيرازى: اين بيان مؤيد اين مطلب است كه يقين به حيض بودن و
يا نبودن آن هميشه حجت است.
[٣] شيخ انصارى - محمد باقر شيرازى: احوط جمع بين افعال مستحاضه و تروك
حائض مى باشد خصوصا اگر خون، صفات حيض را نداشته باشد.