مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٥٣٩
اينكه منظور شخص از صدقه علنى متابعت و پيروى مردم از وى باشد و اما در صدقه واجب افضل مخفى نداشتن آن است [١].
(مسأله ١٦٧١): دادن صدقه به سائل قبل از سؤال و درخواست وى مستحب است و همچنين مخفى شدن از فقير بوسيله حجاب و يا تاريكى نيز مستحب مى باشد.
(مسأله ١٦٧٢): اگر شخص فقيرى با اجازه حاكم شرع [٢] و با پول زكات جنس خود، قرآن و يا كتاب ديگرى بخرد و جهت خواندن وقف كند و به طفل خود بدهد اشكالى ندارد اما نمى تواند زكات را براى اداى قرض خود بدهد.
(مسأله ١٦٧٣): زياد صدقه دادن در صورتى كه نيازمندان بسيار باشند مستحب است و همچنين صدقه دادن به اقارب و خويشاوندان خصوصا ايتام آنها و نيز به بنى هاشم و خصوصا از علويين آنها مستحب مى باشد.
(مسأله ١٦٧٤): از ديگر مستحبات در صدقه، صدقه دادن در ابتداى هر روز و شب مى باشد و همچنين صدقه دادن در روز جمعه و ماه مبارك رمضان نيز مستحب مى باشد.
(مسأله ١٦٧٥): مستحب است كه شخص صدقه را به دست خود به فقير بدهد خصوصا در مورد شخص مريض و در چنين حالتى مستحب است به
[١] محمد باقر شيرازى: البته استحباب آشكار نمودن آن زمانى است كه موجب
ريا و ضعف قصد قربت نباشد و در بسيارى از موارد كه احترام و آبروى فرد در دادن
صدقه واجب به قصد هديه باشد استحباب اجهار (آشكار نمودن) آن بر طرف مىشود.
[٢] محمد كاظم طباطبائى: اذن حاكم شرط نيست.
محمد باقر شيرازى: احتياجى به وقف و يا اذن حاكم ندارد و خريد اشيائى
غير از قرآن و كتاب هم جايز است.