مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٥٣٤

(مسأله ١٦٥٦): اگر به سيد فقيرى خمسى داده شود و آن شخص بدون وعده و با رضا و رغبت مقدارى از آن را ببخشد اشكالى ندارد [١].
(مسأله ١٦٥٨): شخصى كه براى خمس خود سالى معين نكرده است و مدتى از آن زمان بگذرد بايد خمس آنچه را كه زايد است و در اين چند سال جمع شده، بدهد و همچنين بايد خمس آنچه كه قبلا زايد بوده و اكنون تمام شده را نيز بدهد [٢].
(مسأله ١٦٥٩): درآمدهايى كه در مقابل آن قرضهايى وجود داشته باشد خمس ندارد هر چند به مدت چند سال ادامه داشته باشد.
(مسأله ١٦٦٠): رختخواب و ظروف و فرشهايى كه از سود كسب تهيه شده و براى ميهمانى و امثال آن ضرورى مى باشد خمس ندارند [٣] اگر چه در ضرورى بودن آنها ظن داشته باشد، اما اگر براى زينت باشد به هر يك از آنها خمس تعلق مى گيرد.
(مسأله ١٦٦١): شخصى كه خمس و زكات مالش را نمى دهد اگر چيزى را به كسى بدهد و يا به او بخوراند و گيرنده و يا خورنده يقين كند كه از